ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ »  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Η Ορθόδοξη Εκκλησία βρήκε στην Ελληνική Βυζαντινή μουσική τον τρόπο εκφράσεώς της. Η μουσική της εναρμονίστηκε στο θεολογικό της λόγο, στο δόγμα και τα λατρευτικά συναισθήματα των πιστών της.

Κάποιες αποκλίσεις θεωρούνται σαν ιδιώματα μα τέτοιες είναι λίγες.

Στο χώρο του Ιονίου βρίσκει κανείς κάτι σε κάποια από τα νησιά του που αποκλίνει και διαφοροποιείται πολύ ή λίγο από την άλλη μουσική παράδοση της Ορθόδοξης Ανατολής.

Αυτή η ιδιαιτερότης σαφώς οφείλεται στις διαφορετικές ιστορικές συνθήκες που βρέθηκαν αυτά τα νησιά. Οι κάτοικοί των παρόλο που βρέθηκαν κάτω από ετερόδοξους των οποίων ο ζήλος ή η σκοπιμότης υπαγόρευαν προσηλυτικές ενέργειες, δεν απώλεσαν την ουσία, το ορθόδοξο δόγμα των.

Η Κεφαλλονιά δέχτηκε κάποιες ελαφρές, στην Εκκλησιαστική της μουσική εν προκειμένω, επιδράσεις από τη δυτική πολυφωνική ετεροτονία.

Αυτή η επίδραση πέρασε όμως στην εκκλησιαστική μουσική όχι κατευθείαν, αλλά μέσω του τραγουδιού που ελεύθερα είχε διαμορφωθεί και ανεξάρτητα από ομολογίες και δόγματα σε πολυφωνικό και αρμονικό, για κάποιες στιγμές και σε κάποιες περιοχές, χωρίς να χαθούν οι παραδοσιακοί βυζαντινοί σκοποί και το χρώμα.

Στην Κεφαλονιά η πρόσληψη της εξωτερικής αρμονίας στην Εκκλησιαστική Βυζαντινή μουσική της έγινε με μέτρο και προσοχή και με την συγκατάθεση των ανθρώπων της Εκκλησίας, - κληρικών εν προκειμένω - που έβαλαν τα πράγματα στη θέση τους, συστηματοποίησαν και κατέγραψαν τα μέλη.

Ο Βυζαντινός οκτάηχος τρόπος δέχτηκε σε 1-2 ήχους του μόνο την αρμονία του λαϊκού περίγυρου και διεμόρφωσε ένα τρόπο που συναντάται με το μείζονα της Ευρωπαϊκής μουσικής και με μια αρμονία απλή, αυθόρμητη και πρακτική, χωρίς κλασικούς κανόνες, μα σωστή, χαριτωμένη, δυνατή κι εκφραστική.

Με αυτό τον τρόπο εξεδήλωνε τον πανηγυρισμό του, την δοξολογική του διάθεση, σε μέρες και ώρες χαράς, όπως οι Λειτουργίες και Πανηγύρια ο κάτοικος αυτού του νησιού.

Τα άλλα ικευτικά, κατανυκτικά του αισθήματα είχε τρόπους άλλους, κάποιες άλλες μέρες σε κάποιες ειδικές ακολουθίες να εκφράσει που αντλούσε από την πλούσια λειτουργική μουσική βυζαντινή του παράδοση.

Έτσι η Κεφαλονίτικη Εκκλησιαστική Μουσική παρέμεινε βυζαντινή με κάποιες αρμονικές επεμβάσεις σε κάποια από τα μέλη της και για κάποιες από τις ακολουθίες της.

Η ιδιοφυία του λαού του Νησιού έβαλε την καλλοποιό σφραγίδα της πάνω στα βυζαντινά μέλη, η μουσική του καλαισθησία τα ωράϊσε και η φωνητική του μοναδική εκφραστική δυνατότης τα απέδωσε καθαρά, ανδροπρεπή και ωραία.

Κείμενο: Αιδεσ. Πρωτοπρεσβύτερου π. Ιωάννη Μεσολωρά

© Copyright imk.gr 2017 - e-mail: :info@imk.gr