ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ »  ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ



ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΕΙΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΝ (25-8-2003)

Κατόπιν προσκλήσεως του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κ. Σπυρίδωνος και εγκρίσεως της Ιεράς Συνόδου, επεσκέφθη την νήσον ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης την ημέραν της 25ης Αυγούστου. Τον υπεδέχθησαν εκπρόσωποι των αρχών της νήσου, ο Βουλευτής και Υφυπουργός Αναπτύξεως κ. Αλέξανδρος Καλαφάτης, οι Ιερείς, Μοναχαί και πολλοί των χριστιανών, με επικεφαλής τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην κ. Σπυρίδωνα.

Εις τον μεγαλοπρεπή Ιερόν Ναόν της Ιεράς Μονής Αγίου Γερασίμου εις τα Ομαλά, ετελέσθη Δοξολογία και επηκολούθησαν προσφωνήσεις του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου, του κ. Υφυπουργού και του Προέδρου της κοινότητος Ομαλών, και επηκολούθησε η προσφώνησις του Οικουμενικού Πατριάρχου. Εις το καθολικόν της Ιεράς Μονής, ο Οικουμενικός Πατριάρχης προσεκύνησε το Ιερόν Σκήνωμα του Αγίου εν συγκινήσει και ακολούθως επεσκέφθη την Ιεράν Μονήν του Αγίου Ανδρέου, εις την οποίαν έγινε δεκτός, μετά πολλών εκδηλώσεων σεβασμού καί αγάπης.

Εις το Καθολικόν της Ιεράς Μονής, ετελέσθη Δοξολογία και επικολούθησαν προσφωνήσεις του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως π. Γερασίμου Φωκά και του Δημάρχου Λειβαθούς κ. Φρατζή καί επικολούθησε η προσφώνησις του Οικουμενικού Πατριάρχου. Επεσκέφθη το Εκκλησιαστικόν Μουσείον της Ιεράς Μητροπόλεως και εις την συνέχειαν η επίσκεψίς του εις το Νομαρχιακόν κατάστημα, όπου τον προσεφώνησεν ο κ. Νομάρχης, απήντησε ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης και αντηλλάγησαν δώρα.

Επηκολούθησε η επίσκεψίς του εις το Δημαρχείον Αργοστολίου, όπου ο Δήμαρχος κ. Γεράσιμος Φόρτες προσεφώνησε αυτόν και ανακοίνωσε ότι το Δημοτικόν Συμβούλιον της πόλεως ανακήρυξεν τούτον δημότην της πόλεως. Ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης απήντησε ευχαριστών και αντηλλάγησαν δώρα.

Εις το ξενοδοχείον "MEDITERANEE", παρετέθη επίσημον γεύμα προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχου εις το οποίον παρεκάθησαν τα μέλη της συνοδείας αυτού, οι εκπρόσωποι των αρχών και περί τα 150 άτομα.

Εις την προσφώνησίν του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κεφαλληνίας προσεπάθησε μεταξύ των άλλων να επέμβη ανασταλτικώς εις την τελευταίαν διένεξιν των δύο Εκκλησιών, του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Ελλαδικής Εκκλησίας και υπενθήμισε εις τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν Πατριάρχην τους λόγους που διετύπωσε κατά τήν επίσημον επίσκεψίν του εις την Εκκλησίαν της Ελλάδος το 1999. " Η αγάπη, είπατε, μαλακώνει τας σκληράς καρδίας, συναδελφώνει τους εχθρούς, ευρίσκει διεξόδους εις τα αδιέξοδα, φωτίζει τα σκότη των καρδιών, δίδει αξίαν εις την ζωήν, επιτυγχάνει τα ακατόρθωτα. Δικά Σας είναι αυτά τα λόγια Παναγιώτατε και έχετε αποδείξει ότι δεν τα αρνείσθε ποτέ και αυτό είναι που ενισχύη τας ελπίδας μας ότι η αγάπη Σας και εις την προκειμένην περίπτωσιν θα υπερισχύση και τό νεφύδριο εις την σχέσιν των Εκκλησιών μας θάττον παρελεύσεται, εις περίπτωσιν δε της μη επικρατήσεως των λόγων Σας, μετά λύπης προβλέπωμεν διχασμόν της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και επιδύνωσιν των σχέσεών μας, προς ζημίαν των Εκκλησιαστικών πραγμάτων και σκανδαλισμόν των πιστών.

Η εκτός χειρογράφου απάντησις του Οικουμενικού Πατριάρχου, ήτο ότι αποδέχεται τους περί αγάπης λόγους του, αλλά προϋποθέτουν την τήρησιν των συμφωνηθέντων.

Ακολούθως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κεφαλληνίας, προσέφερε αναμνηστικά δώρα, τόσον εις τόν Οικουμενικόν Πατριάρχην, όσον και εις τα μέλη της συνοδείας Του και οι πάντες απεχώρησαν ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι.

Οι εκπρόσωποι των αρχών της νήσου συνόδευσαν τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν Πατριάρχην μέχρι το αεροδρόμιον και αποχαιρέτησαν Αυτόν εκφράζοντες τας ευχαριστίας των και ευχηθέντες το καλόν ταξίδι της επιστροφής των εις την Κωνσταντινούπολιν.

Προσλαλιά κατά το γεύμα

"Παναγιώτατε,
Έφθασεν ήδη εις την κορύφωσίν του το βεβαρυμένον όντως πρόγραμμα της επισκέψεώς Σας εις την νήσον μας και της ανεκτιμήτου προς αυτήν προσφοράς Σας και αβιάστως έρχονται εις την μνήμην μου οι λόγοι του Ιερού Ευαγγελιστού και Μαθητού της Αγάπης περί του κεκοπιακότος Θεανθρώπου εν Σαμαρεία: " Ο ουν Ιησούς κεκοπιακώς εκ της οδοιπορίας εκαθέζετο ούτως επί τη πηγή " (Ιω. 4,6).
Ημείς ούτε φρέαρ διαθέτομεν, ως η Σαμάρεια, ούτε " πηγήν " διά να τα διαθέσωμεν προς αναψυχήν Σας. " Πηγή " της ημετέρας φιλοξενίας είναι την στιγμήν αυτήν το περίλαμπρον αυτό ξενοδοχείον της κ. Λίας Μεταξά, εκ των πρώτων της νήσου, το οποίον συν τοις άλλοις επανειλημμένως έχει αυτοστρατευθή υπό της Διευθύνσεώς του, διά να εξυπηρετήση εις παρομοίας στιγμάς τας ανάγκας της Ιεράς Μητροπόλεως, συνεχίζον ούτω την παράδοσιν, την οποίαν έζησε και ο Απόστολος των Εθνών Παύλος, όταν ναυαγός, κατά τα πορίσματα της επιστήμης, εις την περικλεά αυτήν νήσον διεπίστωσε την αγάπην των απλών ανθρώπων της νήσου, οι οποίοι " παρείχον ημίν - ως σημειοί ο ευαγγελιστής και συνοδοιπόρος του Παύλου Λουκάς - ου την τυχούσαν φιλανθρωπίαν " (Πραξ. 28,2).
Παναγιώτατε,
Θεωρώ την στιγμήν αυτήν κατάλληλον, ίνα και επισήμως δημοσία κοινόν ποιήσω τη Υμετέρα Θεοφρουρήτω Παναγιότητι, ότι επί τη βάσει της διεθνούς επιστημονικής ερεύνης, ως και ιδιωτικώς έχομεν ενημερώσει Υμάς, μετά μεγίστης βεβαιότητος η μνημονευομένη εν τω βιβλίω των Πράξεων των Αποστόλων (28,1) νήσος Μελίτη, δεν είναι, ως επιστεύετο κατά τους τελευταίους αιώνας η Μάλτα, αλλά η ημετέρα ελληνική νήσος Κεφαλληνία. Εις τον Γερμανόν Ιστορικόν γεωγράφον και ερευνητήν της ομηρικής και αρχαιοελληνικής γεωγραφίας, Δρα Χάϊντς Βάρνεκε, οφείλομεν την επαναστατικήν αυτήν θεωρίαν, η οποία διά πολλών δημοσιεύσεων, συζητήσεων και συνεδρίων, έγινε σχεδόν καθολικώς δεκτή υπό της ελευθέρας επιστήμης.
Ούτω η Ιστορική επιστήμη, θεωρούσα πρότερον δύσκολον να προσδιορίση τον χρόνον της κηρύξεως του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού εις την ημετέραν νήσον, δέχεται σήμερον εις μεγάλον βαθμόν την παύλειον προέλευσιν καί, συνεπώς, αποστολικότητα της τοπικής ημών Εκκλησίας. Αν δε το πράγμα ούτως έχει - ελαχίστας δε αμφιβολίας έχει σήμερον η διεθνής επιστήμη - η Υμετέρα Παναγιότης ευρίσκεται εις τόπον, τον οποίον ηγίασαν οι "ωραίοι" πόδες του φωτιστού ημών των Ελλήνων και της Ευρώπης Παύλου.
Από της τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου (451) η Εκκλησία ημών εκπροσωπείται (επίσκ. Νώε), κατά τας υπαρχούσας ιστορικάς μαρτυρίας, εις Οικουμενικάς Συνόδους. Παρά δε τας πολλάς και επωδύνους ιστορικάς αυτής περιπετείας η νήσος ημών, από του 733 και της προσαρτήσεως του Ανατολικού Ιλλυρικού εις την αυτοκρατορίαν της Νέας Ρώμης, η Εκκλησία της Κεφαλληνίας δεν έπαυσε να έχη ισχυράν και αμετάθετον την αναφοράν αυτής εις τον πρώτον Θρόνον της Ορθοδοξίας, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον.
Η σχέσις αυτή ενετάθη, διά τους ειδικούς ιστορικούς λόγους, κατά την μακράν διάρκειαν της Φραγκοκρατίας και ιδία της Ενετοκρατίας (από του 1500) ότε η ανάγκη της διατηρήσεως των δεσμών με την Μητέρα Εκκλησίαν κατέστη επιτακτική.
Είναι δε γεγονός, ότι η ιστορική επιστήμη ενίοτε καθιερώνει θέσεις πολύ απεχούσας της ιστορικής ακριβείας και τας οποίας αναπαράγει η παραταξιακή ακρισία.
Η επικρατούσα εις τας λατινοκρατουμένας περιοχάς κατάστασις ήτο ενίοτε πολύ βαρυτέρα και επικινδυνοτέρα εκείνης περιοχών τελουσών υπό την Οθωμανικήν Κυριαρχίαν.
Ούτω ο έγκριτος Ιστορικός της νήσου μας, Ηλίας Τσιτσέλης (Κεφαλλ. Σύμμικτα, τόμ. Β΄ σ. 41) γράφει σχετικώς, ότι οι Ενετοί, με βάσιν την εθνικιστικήν των αρχήν " SEMO PRIMO VENEZIANI E POI CHRISTIANIO " " επεδίωκον τελείαν ανεξαρτησίαν από της παπικής εξουσίας ", αλλά " και την δύναμιν και επιρροήν των Οικουμενικών πατριαρχών υπέβλεπον και εφοβούντο, προσπαθούντες να περιστέλλωσιν την εκείνων δικαιοδοσίαν, ει και μετ' επιφυλάξεων ".
Εις την μόνιμον αντίθεσιν του Ορθοδόξου ποιμνίου με το λατινικόν και αργότερον με το γαλλικόν και βρεταννικόν στοιχείον το Εθναρχικόν κέντρον ήτο στήριγμα και παρηγορία του λαού μας, συμμετέχοντος έστω και μακρόθεν των πόνων και αλγηδόνων και αφάτων κακουχιών της Μητρός Εκκλησίας, κυρίως μετά την αδόκητον άλωσιν αυτής και την πτώσιν της Ρωμανίας, αντλούντος όμως συνάμα δυνάμεις εξ' αυτής διά την διάδωσιν της Ορθοδόξου Πίστεως, της ελληνικής γλώσσης και της εθνικής συνειδήσεως και ιστορικής μνήμης.
Η μεγάλη του Χριστού Εκκλησία, ως Εθναρχούσα Μήτηρ πάντων των Ορθοδόξων και ιδία ημών των Ελλήνων δεν έπαυσεν ουδ' επί στιγμή να ευεργετή το Γένος ημών, ανεξαρτήτως της μορφής δουλείας, εις ην ετέλουν τα διάφορα τμήματά του.
Ούτω και μόνον, υπό την στοργικήν μέριμναν της Μητρός Εκκλησίας, ανεδείχθησαν εις την νήσον μας Ιεράρχαι μεγάλαι προσωπικότητες, λαμπρύνασαι τον τοπικόν εκκλησιαστικόν θρόνον, οίοι ο ως Άγιος τιμηθείς υπό του λαού μας Παϊσιος Χοϊδάς (17ος αι.), Νικόδημος ο Μεταξάς, συνεργάτης και συνομολογητής του μαρτυρικού Πατριάρχου Κυρίλλου του Λουκάρεως (17ος αι.) καλλίνικον θύμα και αυτός της ιησουϊτικής ραδιουργίας, ως εισαγαγών το πρώτον τυπογραφείον εις το δούλον Γένος και την Πόλην, μέχρι του ρηξικελεύθου Μητροπολίτου Αθηνών (1889 - 1897) Γερμανού Καλλιγά.
Κατ' ανάγκην θα παραλειφθώσιν εδώ οι εκ Κεφαλληνίας Ιεροκήρυκες και Λογάδες του Οικουμενικού Θρόνου, διά να μείνωμεν δι' ολίγον εις τον πρώτον Σχολάρχην της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης (1844 - 1864) Μητροπολίτην Σταυρουπόλεως και πρώην καθηγητήν και Έφορον της Ιονίου Ακαδημίας (1826 - 1839), Κωνσταντίνον Τυπάλδον - Ιακωβάτον (1795 - 1867), ο οποίος αφήκε ανεξίτηλον την σφραγίδα, όχι μόνον εις την παιδείαν του Οικουμενικού Θρόνου, αλλά και της Ελλαδικής αυτοκεφαλίας (1850), ως Γραμματεύς της σχετικής Ιεράς Πατριαρχικής Συνόδου και εκ των συντακτών του τόμου του αυτοκεφάλου, και ο οποίος εις σχετικά έργα του αφήκεν εις ημάς πολυτίμους διακηρύξεις και υποθήκας, μεγάλης επικαιρότητος διά την εποχήν μας. " Ο Ναός της Αγίας Σοφίας - έγραφεν ο πολύ Διδάσκαλος - εστάθη πάντοτε εις τον Λαόν της Ελλάδος, ως ο του Σολομώντος ποτέ εις τους Ισραηλίτας " εκφράζων ούτω επιγραμματικώς την συνείδηση ενός Ιονίου επί της σημασίας του Πρώτου Θρόνου της Ορθοδοξίας διά τον Ελληνισμόν. Ιδιαιτέρως όμως ο κ. Κωνσταντίνος Τυπάλδος εβίωσεν εις δυσκόλους στιγμάς του Γένους και της Ιστορικής πορείας του την σημασίαν της ενότητος διά την Εκκλησίαν και το Έθνος. " Η ενότης της Εκκλησίας - διεκήρυξεν - είναι τρανώτατον δόγμα πίστεως ". Αυτό γράφει εις το μικρόν σε έκτασιν ,αλλά μέγα εις σημασίαν έργον του περί της εκκλησιαστικής ενότητος (βλ. Γ.Δ. Μεταλληνού, Ελλαδικού Αυτοκεφάλου Παραλειπόμενα, Αθήναι 19892 ),αγωνισθείς - και επιτυχών - να ματαιώση το επιχειρούμενον πραξικοπηματικόν αυτοκέφαλον της Εκκλησίας της Επτανήσου το 1831 και το 1836, κάτι ανάλογον του Ελλαδικού αυτοκεφάλου του 1833, επί των αρμοστών Άνταμ (1824-1832) και Δούγκλας (1835-1841).
Ο ημέτερος Κωνσταντίνος Τυπάλδος είναι ο Θεολόγος και ακαδημαϊκός διδάσκαλος, ο οποίος πρώτος (και δη και προ του Κωνσταντίνου Οικονόμου), αντιμετώπισε την απόπειραν της πολιτειοκρατίας να αποσυνδέση βιαίως και αποκόψη την Ελληνικήν Εκκλησίαν, αυτήν της Επτανήσου από την πατριαρχικήν δικαιοδοσίαν, καταλυομένης της ενότητος της Ορθοδοξίας.
Ο Τόμος του 1850 - έργον και του συμπολίτου ημών Κωνσταντίνου Τυπάλδου προβάλλει και οπτικώς ιδιαζόντως - την ενότητα της Εκκλησίας ως Κυριακήν εντολήν και αίτημα, ως ενότητα της πίστεως και Κοινωνίαν του Αγίου Πνεύματος, κατά τον λειτουργικόν λόγον. Αυτήν την ενότητα διηκόνησε και ο Κεφαλληνιακός λαός διά διακεκριμένων εκκλησιαστικών εκπροσώπων του, αλλά και μεγάλων πολιτικών του, ως ο Γεώργιος Τυπάλδος Ιακωβάτος (1813-1882), αδελφός νεώτερος του προηγουμένου Σχολάρχου.
Η ενότης όμως της Εκκλησίας συμπορεύεται μετά της ειρήνης. Όπου η ενότης διαταράσσεται διά της αθετήσεως των Ιερών Κανόνων και της συνοδικώς και αγιοπατερικώς τεθεσπισμένης τάξεως της Εκκλησίας, εκεί διασαλεύεται και η ειρήνη. Την Εκκλησιαστικήν ενότητα διακονεί και η ειρηνική Υμών έξοδος εις τας τοπικάς εκκλησίας Ζακύνθου και Κεφαλληνίας, Παναγιώτατε, διότι όχι μόνον ως Οικουμενικός Πατριάρχης έχετε επωμισθή ιστορικώς και κανονικώς την ευθύνην της διακρατήσεως της ενότητος, ειρήνης και ευσταθίας των αγίων του Χριστού Εκκλησιών, αλλά και προσωπικώς έχετε αναγάγει εις έργον ζωής την ανύστακτον μέριμναν Υμών διά την εν ενότητι και ειρήνη έγκαρπον παρουσίαν της Ορθοδοξίας εις τας σημειουμένας εν τω κόσμω και τω Γένει ημών ραγδαίας εξελίξεις.
Παρακαλούμεν, Παναγιώτατε, να πιστεύσητε, ότι, εις τον αγώνα Σας αυτόν, περί αγάπης, περί ενότητος και καλής καταστάσεως των εκκλησιαστικών πραγμάτων, έχετε και ημάς ταπεινούς συμπαραστάτας και συνεργάτας, υπακούοντες εις τον Κυριακόν μακαρισμόν των ειρηνοποιών (Ματθ. 5,9), υποστηρίζομεν ενθέρμως την προσπάθειάν Σας αυτήν και προσφερόμεθα δι' όλης της υπάρξεως ημών εις την διάθεσιν της Υμετέρας Παναγιότητος, ώστε να αποκατασταθή η αναγκαία τάξις και ειρήνη εις την πορείαν της Αγιωτάτης ημών εν Ελλάδι Εκκλησίας και των σχέσεων αυτής μετά του Σεπτού Οικουμενικού Θρόνου. Θεμέλιον αυτής της ευλογημένης προσπαθείας Σας, εις την οποίαν αυτοβούλως συστρατευόμεθα και ημείς, είναι η εν Χριστώ αγάπη, όπως διεκηρύξατε κατά την επίσημον επίσκεψίν Σας εις την Εκκλησίαν της Ελλάδος το 1999: "Η αγάπη, είπατε, μαλακώνει τας σκληράς καρδίας, συναδελφώνει τους εχθρούς, ευρίσκει διεξόδους εις τα αδιέξοδα, φωτίζει τα σκότη των καρδιών, δίδει αξίαν εις την ζωήν, επιτυγχάνει τα ακατόρθωτα". Ιδικός Σας είναι αυτός ο λόγος, Παναγιώτατε, και έχετε αποδείξει, ότι, δεν τον αρνείσθε ποτέ. Αυτό ακριβώς ενισχύει την ελπίδα μας, ότι, η αγάπη της Μητρός Εκκλησίας και εις την προκειμένην περίπτωσιν θα κατισχύση και το αναδυθέν "νεφύδριον" εις την σχέσιν των Εκκλησιών μας "Θάττον παρελεύσεται". Γένοιτο."




© Copyright imk.gr 2017 - e-mail: :info@imk.gr